Hoewel de Philips LatteGo 2200 op veel fronten goed presteert, zijn er ook enkele beperkingen die belangrijk zijn om te overwegen. Ten eerste is de mate van personalisatie beperkt in vergelijking met duurdere machines. Je hebt toegang tot drie sterkte-instellingen en My Coffee Choice voor hoeveelheid en intensiteit, maar er is geen handmatige temperatuurregeling of diepe programmeerbare instellingen voor pre-infusie of individuele recepten. Wie zijn koffies exact wil finetunen, kan dat als een gemis ervaren.
Daarnaast blijft de selectie van dranken relatief basaal: espresso, koffie en cappuccino worden prima ondersteund, maar gebruikers die graag flat white, latte macchiato of meerdere melkgebaseerde varianten met verschillende melkvolumes en -temperaturen willen, stoten mogelijk tegen de beperkingen van het systeem aan. Ook al maakt LatteGo snel en romig schuim, het biedt minder controle over textuur dan een echte stoompijp.
Tot slot is er het punt van geluidsniveau en bonenreservoircapaciteit: hoewel keramische molens stiller zijn dan sommige stalen alternatieven, maakt iedere volautomaat tijdens het malen en pompen geluid dat in een stille keuken opvalt. Het bonenreservoir en waterreservoir zijn praktisch maar niet uitzonderlijk ruim; gezinnen die veel koffiedrinken moeten mogelijk vaker bijvullen. Al met al zijn dit geen dealbreakers, maar wel factoren waar je op moet letten als je hogere eisen aan aanpasbaarheid en gevarieerde melkspecialiteiten hebt.